lunchen op een dansvloer
wij spreken niet meer over een bedrijfskantine, we hebben het liever over het bedrijfsrestaurant. Het lijkt alleen maar een ander woord voor hetzelfde maar het pakt heel anders uit al was het maar omdat we bij dat restaurant hele andere associaties hebben dan bij die kantine. De lunch is veel meer geworden dan een broodje tussendoor, al hoort dat ook tot de mogelijkheden. De lunch is een moment van ontspanning, van even uit de werksfeer stappen, de zinnen verzetten waarna je er weer fris tegenaan kunt gaan. Maar een lunch biedt ook ruimte voor contact op een andere manier dan op de werkvloer mogelijk is. Kijk maar eens hoeveel er bijgepraat wordt wanneer men even bij elkaar zit.
masoud azidehak:
" we doen het zelf ook, we gaan vaak met onze klanten even lunchen in ons pand. Lunchen aan tafel brengt mensen bij elkaar, het contact met elkaar wordt erdoor versterkt, ook omdat er ruimte is voor zaken waar je het anders niet zo gauw over hebt in een meer doelgerichte setting. Het betekent voor de ruimte dat we een andere sfeer gaan creëren. Je bent er even uit! Bij Achmea in Zwolle ben ik heel expliciet in het programma van dat restaurant gedoken. Wat is eten? Je kunt in je eentje eten of met een groep, je kunt even staand een snelle hap nuttigen zodat je ook nog even de stad in kunt gaan met collega's of je neemt de tijd en gaat uitgebreid zitten. Lunch je met collega's of met gasten? Wil je opgaan in het collectief of juist even met rust gelaten worden omdat je ook wat te bespreken hebt? Die ruimte moet dat allemaal mogelijk maken. Kijk, ik heb het wel eens vergeleken met een choreograaf: die zoekt naar harmonie: tussen lage en hoge tonen, tussen samenhang en contrast, zodat een danser tot dansen komt. Bij ons is het als bij die danser: als ik een kantine voor 200 mensen met één en dezelfde stoel en tafel inricht kan er nooit een dans ontstaan: je hebt dan niets opgelost. In die grote ruimte liggen volop kansen om voor diversiteit in gebruik te zorgen. Ik ga dus spelen met kleur, vorm, materiaal, maar ook met hoog en laag, open en gesloten, transparant en afgezonderd ... noem maar op - een restaurant waar je elke dag opnieuw en ander gebruik van kunt maken, ook en juist omdat die 200 mensen allemaal anders zijn..."
anoeska benning:
"er zijn een aantal vuistregels waar we rekening mee houden en de belangrijkste is misschien wel de sfeer, soms nog weer onder te verdelen in subsferen. Met kleur en materialen kunnen we veel doen en steeds vaker gebruiken we ook beeld om een ruimte van een thema te voorzien. We kunnen hele wanden uit beeld laten bestaan waardoor je echt ergens anders bent! Dan analyseren we het gebruik van de ruimte: hoe ontsluiten we de ruimte, waar komen de belangrijke routes? Er moet 'lege' ruimte zijn, vrije ruimte, je moet het niet te vol zetten met meubilair, heel belangrijk. We houden rekening met de eisen die de hygiëne stelt: de ruimte moet schoon zijn en schoon blijven, dat vertaalt zich in de materialen die we toepassen en last but not least: we kijken naar het programma en vertalen dat naar de verschillende manieren van gebruik: statafels voor de snelle hap, een meer chique zithoek voor een lunch met gasten..."